von Ayatullah Hasan Hasanzade Amuli über Imam Chamenei

دلی دادیم به هم ای داده، ای داد چه آید بر سر این پیر استاد؟

پس از بیست سال دیگر ناگهانی از اینجا می‌شود او آسمانی

بود جانبازی‌اش پیک سعادت به غیبت آرزو دارد شهادت

Wir haben ein Herz hingegeben – ach, was für ein Schmerz, was für ein Weh! Was wird wohl diesem alten Meister (پیر استاد (pir-e ostād)) widerfahren?

Nach weiteren zwanzig Jahren wird er plötzlich von hier fortgehen und himmlisch werden.

Sein Opfermut wird ein Bote des Glücks sein; in der Zeit der Verborgenheit sehnt er sich nach dem Märtyrertod.

سراپا جامه‌اش به خون آغشته گردد جهان از رفتنش آشفته گردد

شود جسم نحیفش ارباً ارباً ز بمب دشمن صهیون، رسوا

ولی خونش نویدی از ظهور است حضور اندر حضور اندر حضور است

Sein ganzes Gewand wird mit Blut getränkt werden, und die Welt wird durch sein Fortgehen erschüttert werden.

Sein schwacher Körper wird in Stücke gerissen, durch eine Bombe des zionistischen Feindes – beschämend (für den Feind).

Doch sein Blut ist eine Verheißung der Erscheinung (des Mahdi); eine Gegenwart in Gegenwart, in Gegenwart.

نقاب از چهره مهدی گشاید سرود فتح و شادی می‌سراید

مداوا می‌کند درد جهان را تمام درد پیدا و نهان را

مکن انشا که این سرّ نهانی خودش روزی شود حرفی جهانی

Er wird den Schleier vom Gesicht des Mahdi lüften, und ein Lied des Sieges und der Freude anstimmen.

Er wird die Schmerzen der Welt heilen, alle Schmerzen – die sichtbaren und die verborgenen.

Schreibe dieses verborgene Geheimnis nicht nieder; eines Tages wird es selbst zu einem Wort werden, das die ganze Welt kennt.

قلم بردار و بنویس این حکایت بگو کرده حسن‌زاده روایت

مکن انشا که این سرّ نهانی خودش روزی شود حرفی جهانی

Nimm den Stift und schreibe diese Geschichte auf; sag, dass Hasan-Zadeh sie überliefert hat.